Biz kızlar toplandık yine anlaştığımız gibi her ayın birgününde... Hasan Ali Yücel Kız Lisesinin bir dönem mezun kızları. Aslında eski Kız Lisesi ama 2000-2001 yılında karma eğitime geçince Hasan Ali Yücel Lisesi olmuştu lisemiz. Daha önce de berlinturk.com da yayımlan yazımda bahsetmiştim. " Biz Kızlar Toplandık..." başlıklı. Okuyan arkadaşlarımın bir çoğu duygulanmış. Ama aramızda yoğun iş temposundan dolayı olmayan ve hem lisemizin hem de Gaziantep'imizin gururu olan halen IBM Türk Yazılımevleri ve geliştirici İlişkileri Müdürlüğünü yürütmekte olan Jale Akyel arkadaşımız da yazıya yorum yapmıştı. "Katılamadım ama yazıyı okuyunca içime sızı oldu" diye.
"Kusura bakma Jaleciğim bu yazıyı okuyunca sanırım yine hüzünleneceksin ama seni aramızda sayıyoruz. Ve hep kulaklarını çınlatıyoruz."
Biz Cumhuriyet'in yetiştirdiği her makama rahatlıkla gelen ve de hakkını da veren kız lisesinin kızları olarak çok mutlu bir liseli dönemi yaşadık. Borcumuz vardı ülkemize onu da hakkıyla verdiğimizi sanıyoruz. Hem Cumhuriyet kızları olarak hem de anneleri olarak. Sonuçlarına baktığımda öyle görünüyor.
Dışarıda zaman zaman kar yağıyordu, hava haliyle soğuktu, ama içerisi bizim iletişimizle sıcacıktı. Hepimiz yaşamımızdaki ilginçliklerden bahsettik. Garipliklerden, edindiğimiz tecrübeleri paylaştık. Kimi kızlar kuzular dedik biz onlara kızlarını getirmişti. Yeni jenerasyon tanımı her ne kadar uygun bilemiyorum. Çok cici ve çok akıllı kızlarımız annelerinin yanında onların en büyük dayanağı Hayat destekçileri gibi duruyorlardı. Kıskanmamak mümkün mü? Kıskandık haliyle... Biz kızı olmayan anneler.
Nelerden bahsetmedik ki bize emeği geçen öğretmenlerimizin kulaklarını çınlattık.Aramıza yeni katılan Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Doç.Dr.Belgin ALAŞEHİRLİ (Başkan) Farmakoloji Anabilim Dalıda görevli arkadaşımızı tanıma fırsatı bulduk. Hepsi de kız lisesinin ışıltılı pırıl pırıl kızları olarak hayata tutunmuş hem de hayata imza atmıştık. Biz varız demiştik. Biz buradayız. Annelerimizin, hatta onların annelerinin hangi zorluklarla kadın olarak yaşadıkları evreleri bilerek, onların göremedikleri eğitimleri alarak Cumhuriyet kızları olarak yetişmiştik. Biz Cumhuriyettik. Biz Aydınlıktık.Ve bizler ışıktık.
Sonra bir sonraki yemekte daha da kalabalık olma sözü vererek kendimize ayrıldık. Ayrıldığım zaman dışarıda ayaz ve dondurucu soğuk yüzümüze çarpıyordu. Az ileride kızıyla aramıza katılan arkadaşım Vildan Çitfçi arabasının arkasında sürekli taşıdığı kuru mamaları plastik tabaklara koymakla meşguldü. Çöp bidonun etrafında aç olduğu belli olan kediciklere verdi onları... Sonradan öğrendim ki İyi bir hayvansevermiş Vidan arkadaşımız. Onun merhameti sadece insanlarla sınırlı kalmamış, hayvanlara da uzanmıştı. Kar yağdığında tüm mahallenin kedilerine evinin garajını açmış onlara kalacak sıcak bir yer sağlamış, karınlarını doyurmuş. Böylesine de çevreye duyarlı oluyordu işte kız lisesinin kızları. Hayatı seviyorsak yaşama hakkı olan her canlıya da saygı duymak zorundayız. Doğa şartları yetersizse de destek olmalıyız." Aman ya o kadar aç olan açıkta olan insan var "denilse de kayıtsız kalmamalıyız.

UNUTMAMALIYIZ Kİ MERHAMET EN BÜYÜK KÜLTÜR GÖSTERGESİDİR.
Dilerim Allahtan bu duygudan kimseyi mahrum etmesin... Çünkü merhametini kaybeden, insanlığını da kaybeder!